Η Μυοκαρδιοπάθεια PPCM (Peripartum Cardiomyopathy – PPCM) είναι μια σπάνια και σοβαρή καρδιολογική πάθηση που αναπτύσσεται συνήθως στο τελευταίο τρίμηνο της εγκυμοσύνης ή τις πρώτες εβδομάδες μετά τον τοκετό. Οφείλεται σε ανεπάρκεια της αριστερής κοιλίας της καρδιάς, η οποία οδηγεί σε καρδιακή ανεπάρκεια και μειωμένη ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα στον οργανισμό. Λόγω της κακής λειτουργίας της καρδιάς, γίνεται συσσώρευση υγρού στους πνεύμονες και άλλα μέρη του σώματος (οίδημα).
Οι παράγοντες κινδύνου που ενοχοποιούνται για την περιγεννητική μυοκαρδιοπάθεια, είναι:
- Οι ορμονικές αλλαγές.
- Το αυξημένο φορτίο στο καρδιοαγγειακό σύστημα λόγω της εγκυμοσύνης, ιδιαίτερα στις δίδυμες ή πολλαπλές κυήσεις.
- Η γενετική προδιάθεση και οικογενειακό ιστορικό καρδιοπαθειών.
- Οι ηλικίες άνω των 30-35 ετών οι οποίες είναι πιο επικίνδυνες.
- Προηγούμενη καρδιοπάθεια ή υπέρταση.
- Ιστορικό περιγεννητικής μυοκαρδιοπάθειας σε προηγούμενες εγκυμοσύνες.
Τα συμπτώματα της περιγεννητικής μυοκαρδιοπάθειας μπορεί να περιλαμβάνουν:
- Δύσπνοια (ειδικά κατά την άσκηση ή την ξαπλωμένη θέση),
- Κόπωση,
- Πρησμένα πόδια ή αστραγάλους (οίδημα),
- Γενικευμένο οίδημα ή φούσκωμα στην κοιλιά (λόγω κατακράτησης υγρών),
- Αίσθημα παλμών ή ταχυκαρδία,
- Πόνο στο στήθος ή αίσθημα αδυναμίας,
- Πυρετό και γενική αδυναμία σε πιο σοβαρές περιπτώσεις.
Η πρόγνωση της περιγεννητικής μυοκαρδιοπάθειας εξαρτάται από το στάδιο και την αντιμετώπιση της νόσου. Η πρώιμη διάγνωση και η θεραπεία είναι κρίσιμη για την αποφυγή μόνιμων βλαβών στην καρδιά. Περίπου το 50% των γυναικών αναρρώνουν πλήρως ή εμφανίζουν βελτίωση της καρδιακής τους κατάστασης μετά από θεραπεία, ενώ άλλες μπορεί να συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν καρδιακά προβλήματα ή να αναπτύξουν μόνιμη καρδιοπάθεια.
Η διάγνωση και διαχείριση της περιγεννητικής μυοκαρδιοπάθειας είναι σκόπιμο να γίνεται από Καρδιολόγο με εξειδίκευση στις μυοκαρδιοπάθειες. Η διάγνωση στο Ιατρείο, περιλαμβάνει:
Ιατρικό κληρονομικό ιστορικό, ακρόαση της καρδιάς, υπερηχογράφημα καρδιάς για να εκτιμηθεί η λειτουργία της καρδιάς και να διαπιστωθεί εάν υπάρχει ανεπάρκεια αριστερής κοιλίας, ηλεκτροκαρδιογράφημα για να καταγραφούν ανωμαλίες στον καρδιακός ρυθμός, αξιολόγηση των καρδιακών δεικτών που θα προκύψουν από εξειδικευμένες καρδιολογικές εξετάσεις. Αναλόγως των ευρημάτων, μπορεί να απαιτηθεί και Μαγνητική τομογραφία καρδιάς.
Εάν η διάγνωση της περιγεννητικής μυοκαρδιοπάθειας γίνει λόγω συμπτωμάτων πριν από τον τοκετό, πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη για παρουσία Καρδιολόγου που θα αναλάβει την άμεση υποστήριξη μετά τον τοκετό, καθώς η επιδείνωση της καρδιακής κατάστασης μπορεί να συμβεί αμέσως μετά τη γέννα.
Η θεραπεία της περιγεννητικής μυοκαρδιοπάθειας αφορά στην αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας και τη βελτίωση της καρδιακής λειτουργίας με ειδική φαρμακευτική αγωγή, αντιαρρυθμικά φάρμακα για τον έλεγχο των αρρυθμιών, αν υπάρχουν. Επίσης, οξυγόνο και υποστήριξη της αναπνοής σε περίπτωση σοβαρής δύσπνοιας ή πνευμονικής κατακράτησης υγρών.
Οι γυναίκες με περιγεννητική μυοκαρδιοπάθεια, θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά από καρδιολόγο για να ελέγχεται η πρόοδος της καρδιοπάθειας τους.
